Adrienne Ames, Ziegfeld girl ca. 1920-25

Adrienne-Ames-03

Colorization by Manos Athanasiadis

Adrienne-Ames

Adrienne Ames (Alfred Cheney Johnston) ca. 1920-1925

The Ziegfeld Follies were a series of elaborate theatrical productions on Broadway in New York City from 1907 through 1931. Inspired by the Folies Bergère of Paris, the Ziegfeld Follies were conceived and mounted by Florenz Ziegfeld. Many of the top entertainers of the era (including W. C. Fields, Eddie Cantor, Josephine Baker, Bob Hope, Louise Brooks, and others) appeared in the shows.
The Ziegfeld Follies also were famous for many, beautiful chorus girls commonly known as Ziegfeld girls. They were not just admired for their beauty but for their elegant Art Deco costumes by designers such as Erté, Lady Duff Gordon or Ben Ali Haggin. The Ziegfeld girls paraded up and down flights of stairs as anything from birds to battleships. These beauties, of similar size, gained many young male admirers and they became objects of popular adoration. Many were persuaded to leave the show to marry, some to men of substantial wealth. Over the years they included many future stars such as Barbara Stanwyck, Paulette Goddard, Louise Brooks, Joan Blondell, Marion Davies, Bessie Love, Dolores Costello, Iris Adrian.
Wikipedia: Ziegfeld Follies
Wikipedia: Ziegfeld girls

Ζίγκφελντ Φολλίς ήταν μουσικοχορευτικά θεάματα στο Μπρόντγουεϊ, εμπνευσμένα από τα Φολλί Μπερζέρ του Παρισιού. Από το 1907 ως το 1931, εμφανίστηκαν πολλά μεγάλα ονόματα εκεί, όπως ο Μπόμπ Χόουπ, ο Γ.Κ. Φίλντς, η Τζοζεφίν Μπέικερ και άλλοι.
Μεγάλη φήμη είχαν και τα “Κορίτσια του Ζίγκφελντ” που χόρευαν και τραγουδούσαν στις παραστάσεις φορώντας κομψά Άρτ Ντεκό κοστούμια διάσημων σχεδιαστών. Όμορφες και καλλίγραμμες καθώς ήταν, είχαν πολλούς θαυμαστές. Κάποιες έκαναν καριέρα στον κινηματογράφο κι έγιναν σταρ όπως η Μπάρμπαρα Στάνγουϊκ, η Πωλέτ Γκοντάρ, η Λουίζ Μπρούκς και η Ντολόρες Κοστέλλο. Άλλες, απλά παντρεύτηκαν πλούσιους άντρες.

Adrienne Ames (1907-1947) hit Hollywood in the late 1920s. Although her career only lasted from 1929 to 1940, she crammed a lot of living into it, with three high-profile marriages and divorces. Her reputation as a glamor queen par excellance far outshone her reputation as an actress.
In 1938 appeared before a US Tax Appeals Board to explain why she wrote off more than $9,000 (today’s equivalent of $146,000) in wardrobe and jewelry on her 1934 tax form. She claimed was necessary for “professional reasons” (as was her maid) and that her “daily expenses” included hotel, taxis, food, flowers, tips, massages and beauty work.
She appeared in about 30 films, mostly “B” pictures. Essentially played herself on screen, bedecked in furs, satin and jewellery. Her most memorable performance was as the charming princess in You’re Telling Me! (1934) with W.C. Fields.
Adrienne Ames: L.A. Times

Alfred Cheney Johnston studied painting and illustration in New York. After graduating his efforts to earn a living as a portrait painter did not meet with success. In 1917, Johnston was hired by producer Florenz Ziegfeld as a contracted photographer, and was affiliated with the Ziegfeld Follies for the next fifteen years. Johnston’s “standard” work, of course, was used by Flo Ziegfeld for the normal advertising and promotional purposes for the Follies, and mainly consisted of individual or small-group shots of the Follies showgirls in their extravagant stage costumes. However, after Johnston’s death in 1971, a huge treasure trove of extremely artistic full-nude and semi-nude full-figure studio photos was found stored. Most of these images were, in fact, showgirls from the Ziegfeld Follies in the 1920s-1930s.
Wikipedia: Alfred Cheney Johnston

Η Άντριέν Έϊμς εμφανίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’20, στο Χόλυγουντ, ως ηθοποιός. Λέγεται ότι ήταν τόσο όμορφη που η Πάραμάουντ την προσέλαβε χωρίς δοκιμαστικό. Ωστόσο έγινε γνωστή για τους τρεις πλούσιους γάμους και διαζύγια της, όπως και για τη χλιδάτη και κοσμική ζωή της.
Το 1934 δήλωνε στην Εφορία, ως επαγγελματικά έξοδα, 9.000 δολάρια (σήμερα 146.000$) για ρούχα, κοσμήματα και το μισθό της υπηρέτριας που τη βοηθούσε να τα φορέσει. Όπως είπε αργότερα, τα καθημερινά της έξοδα περιλάμβαναν ξενοδοχείο, ταξί, φαγητό, λουλούδια, φιλοδωρήματα, μασάζ και αισθητική περιποίηση.
Από το 1929 ως το 1940 εμφανίστηκε σε 30, κυρίως δευτεροκλασάτες, ταινίες, όπου έπαιζε βασικά τον εαυτό της, τη μοιραία γυναίκα, “πνιγμένη” στις γούνες, τα σατέν και τα κοσμήματα.
Πέθανε 40 χρονών, το 1947, από καρκίνο.

Ο Άλφρεντ Τσένεϋ Τζόνστον (1885 – 1971), ξεκίνησε ως ζωγράφος πορτρέτων αλλά μη μπορώντας να αντεπεξέλθει οικονομικά, στράφηκε στη φωτογραφία. Το 1917 τον προσέλαβε ο παραγωγός των Ζίγκφελντ Φολλίς και τα επόμενα 15 χρόνια έφτιαχνε τα διαφημιστικά των παραστάσεων, φωτογραφίζοντας τους πρωταγωνιστές και τις χορεύτριες με τα εντυπωσιακά κοστούμια τους.
Μετά το θάνατο του, ανακαλύφθηκαν σε μια αποθήκη, μια σειρά από εξαιρετικές καλλιτεχνικές φωτογραφίες, της περιόδου 1920-1930, με γυμνά και ημίγυμνα πορτραίτα, κυρίως των “Κοριτσιών του Ζίγκφελντ”. Ανάμεσα τους ήταν κάποιες κοπέλες που εξελίχθηκαν αργότερα σε διάσημες σταρ του Χόλυγουντ.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s