British 4X100 m freestyle swimming team, 1912

Colorization by Manos Athanasiadis

Color by Manos Athanasiadis

British 4X100 m freestyle team at the 1912 Olympics, with a chaperone in the middle. From left to right: Belle Moore, Jennie Fletcher, Annie Speirs, Irene Steer. (Photo by Bob Thomas)

British 4X100 m freestyle team at the 1912 Olympics, with a chaperone in the middle. From left to right: Belle Moore, Jennie Fletcher, Annie Speirs, Irene Steer. (Photo by Bob Thomas)

The 1912 Summer Olympics, officially known as the Games of the V Olympiad, held in Stockholm, Sweden, between 5 May and 27 July 1912. Twenty-eight nations and 2,408 competitors, including 48 women, competed in 102 events in 14 sports. The Swedish hosts introduced the first Olympic use of automatic timing devices for the track events, the photo finish and a public address system. For the first time, competitors in the Games came from all five continents. It was also the first time Japan participated. The modern pentathlon, women’s swimming and women’s diving all made their Olympic debuts.
Olympic Games have been the most important international swimming competition. While men’s events were an integral part of all Olympics, women’s races were introduced only in 1912, and until 1924 were limited to the 100m freestyle and the 4x100m relay, because it was thought women were too weak to swim any distance longer than that.
Public nudity was a major concern in designing early swimwear. It was a major factor behind the non-participation of American women in the 1912 Olympics. At those Games British women wore full-body silk suits of such a volume that they could be passed through a wedding ring. The suits were complemented by bras and bikini-style briefs as they became transparent when wet. Women’s coaches were rare at early Olympics, and to further reduce the chances of harassment women were accompanied by chaperones.
Jennie Fletcher (1890 – 1968) was a British freestyle swimmer. At age 15, she set a world record in the 100 yd freestyle that stood for seven years and she was British champion from 1906 through 1912. During a three year period, she broke her own world record eleven times. She was selected for the 1908 Olympics, but the women’s swimming events were cancelled due to a shortage of participants. She did get to compete in the 1912 Games in Stockholm at the end of her career, where she won a gold medal in the 4×100 m relay and a bronze medal in the individual 100 m race.
One of 11 children in an underprivileged family, Jennie worked in a clothing factory for 12 hours six days a week and swam in what little spare time that remained. Despite their impoverished circumstances, her parents refused an offer for Jennie to tour as a professional with Annette Kellerman in 1907. While Annette was startling the public with her daring one-piece silk suit styled with long sleeves and legs, Jennie had been wearing a shorter sleeveless knee length version for years. “We were told bathing suits were shocking and indecent and even when entering competition, we were covered with a floor length cloak until we entered the water.”
In 1913 she began teaching swimming in Leicester, which ended her competitive career as she turned from an amateur into a professional. In 1917, she married and immigrated to Canada.
Isabella “Belle” Mary Moore (1894 – 1975) was a Scottish freestyle swimmer. She competed at the 1912 Summer Olympics and won a gold medal in the 4×100 m relay. At 17 years and 226 days old, she remains the youngest British woman to win an Olympic gold medal; she is also the only Scottish woman to win an Olympic gold medal in swimming.
Annie Coupe Speirs (1889 – 1926) was an English freestyle swimmer who won a gold medal in the 4×100 m relay at the 1912 Olympics. Individually she finished fifth in the 100 m event.
Irene Steer (1889 – 1977) was a Welsh freestyle swimmer. She was one of the three Welsh women who have won Olympic gold medals. In 1912, Steer won a gold medal in the 4×100 m relay and failed to reach the final of the individual 100 m race.
Library of Congress
De Montfort University, Leicester
Olympic Movement
BBC News

Οι 5οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί αγώνες, που έγιναν στη Στοκχόλμη το 1912, ήταν πρωτοποριακοί από πολλές απόψεις. Για πρώτη φορά συμμετείχαν αθλητές από τις πέντε ηπείρους και εγκαινιάστηκαν νέα αθλήματα με τη συμμετοχή και γυναικών. Επίσης καθιερώθηκαν και κάποιες τεχνολογικές καινοτομίες όπως η αυτόματη χρονομέτρηση και το φώτο-φίνις.
Στην κολύμβηση, οι γυναίκες διαγωνίστηκαν μόνο στα 100 μέτρα ελεύθερο και στα 4χ100 μικτό στυλ, γιατί θεωρούσαν ότι δεν είχαν τη δυνατότητα για μεγαλύτερες αποστάσεις.
Τα μαγιώ που φορούσαν οι κολυμβήτριες, αν και ολόσωμα, ήταν αρκετά προκλητικά για την εποχή. Φτιαγμένα από λεπτό μετάξι (μπορούσαν να περάσουν μέσα από ένα δαχτυλίδι) γινόταν εξαιρετικά αποκαλυπτικά όταν βρέχονταν. Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που δεν πήραν μέρος οι Αμερικανίδες κολυμβήτριες. Οι Βρετανίδες που κέρδισαν στα 4Χ100 μικτό στυλ, απεικονίζονται σ’ αυτή τη φωτογραφία μαζί με τη συνοδό τους (τη σύζυγο του προπονητή), που ο κυρίως ρόλος της ήταν να τις προστατεύει από τυχόν παρενοχλήσεις.
Η Τζένυ Φλέτσερ (1890 – 1968) ήταν μια πραγματική ηρωίδα της εργατικής τάξης. Ένα από τα 11 παιδιά μιας φτωχής οικογένειας του Λέστερ, δούλευε σε εργοστάσιο 12 ώρες τη μέρα, 6 μέρες τη βδομάδα και κολυμπούσε στον ελάχιστο χρόνο που της έμενε.
Από τα 15 της είχε το παγκόσμιο ρεκόρ στις 100 γιάρδες που παρέμεινε ακαταρρίπτο για 7 χρόνια, και ήταν πρωταθλήτρια Βρετανίας από το 1906 ως το 1912. Δεν πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου το 1908, καθώς οι αγώνες κολύμβησης ακυρώθηκαν λόγω έλλειψης συμμετοχών. Το 1912 όμως, παρόλο που ήταν στη δύση της καριέρας της, συμμετείχε στους Ολυμπιακούς της Στοκχόλμης και κατάφερε να πάρει το χρυσό στα 4Χ100 και το αργυρό στα 100 μέτρα ελεύθερο.
Το 1913, σταμάτησε τον πρωταθλητισμό γιατί έγινε επαγγελματίας και ξεκίνησε να διδάσκει κολύμβηση στο Λέστερ. Το 1917, παντρεύτηκε και μετανάστευσε στον Καναδά όπου έζησε τα υπόλοιπα χρόνια μέχρι το θάνατο της το 1968.
Στη φωτογραφία, τα κορίτσια που κατέκτησαν το χρυσό μετάλλιο στα 4Χ100, με την συνοδό τους στη μέση. Απο τα αριστερά προς τα δεξιά: η Ισαβέλλα Μουρ, η Τζένυ Φλέτσερ, η Άννυ Σπέιρς και η Ιρένε Στηρ.
Η Μουρ παραμένει η νεώτερη Βρετανίδα που έχει πάρει Ολυμπιακό χρυσό μετάλλιο και συγχρόνως η μόνη Σκωτσέζα που το κατάφερε στην κολύμβηση.
Η Στηρ είναι μία από τις τρεις μόνο γυναίκες από την Ουαλία, που έχουν κερδίσει Ολυμπιακό χρυσό μετάλλιο.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s